Na szczyt

“To nie góry podbijamy, ale siebie samych.” (Edmund Hillary)

(Edycja: Podróż jako metafora życia, warsztat 1/4)

Główne cele:

Refleksja nad indywidualnymi celami i możliwymi sposobami ich realizacji

Podczas warsztatów uczestnicy i uczestniczki: 

Czas: 

2h

Materiały:

Plakaty (flipcharty), markery, długopisy, rzutnik (jeśli chcesz pokazać schemat z procesem zmiany; jeśli nie chcesz używać rzutnika, możesz również narysować go na flipcharcie)

Do druku:

Przebieg:

  1. Rozgrzewka (20 min)

Zaproś osoby uczestniczące do przedstawienia się (jeśli jeszcze się nie znają). Następnie podziel uczestników i uczestniczki w pary, w których porozmawiają na wskazany temat. Tematy będą trzy, przed zaproponowaniem nowego tematu poproś osoby o dobranie się w nowe pary (lub zaproponuj by jedna osoba z pary przesunęła się o dwa krzesła w prawo), tak by w sumie każda osoba miała szansę porozmawiać z trzema różnymi osobami.

Tematy:

Po zakończeniu trzeciej dyskusji poproś uczestników i uczestniczki, aby wrócili do kręgu i podzielili się stworzoną poezją. W razie potrzeby możesz pomóc w kwestii struktury czy słownictwa. Następnie zapytaj, czy jest coś, czym chcieli/łyby podzielić się z innymi po dyskusjach w parach. Sprawdź również czy pojawiły się jakieś słowa, które warto wyjaśnić.

2. Słuchanie, czytanie i pisanie: piosenka (20 min)

Mówiąc o poezji, spróbujmy z tą śpiewaną! Każda osoba uczestnicząca otrzymuje tekst piosenki z lukami do wypełnienia (Załącznik 2). Posłuchajcie piosenki dwa razy (Next to Normal, I Miss The Mountains), starając się wypełnić jak najwięcej luk. Podczas podsumowania zapisz słowa na tablicy, aby osoby uczestniczące mogły upewnić się, że zapisały je poprawnie. Wyjaśnij także te, które nie są jasne dla uczestników i uczestniczek.

3. Mówienie: Koło życia (10 min)

Dla wielu ludzi góry, a zwłaszcza ich szczyty, są świetną metaforą naszych życiowych celów. Przyjrzyjmy się im.

Rozdaj uczestnikom i uczestniczkom wydrukowany szablon Koła życia (Załącznik 3). Mogą też sami narysować go na podstawie przykładu. Wyjaśnij, że Koło życia posłuży nam do sprawdzenia na ile dana osoba jest usatysfakcjonowana z różnych obszarów swojego życia. Koła życia na ten moment są puste. Pierwszym krokiem jest wypełnienie ośmiu kategorii. Zaproponuj osobom uczestniczącym poniższe kategorie, pozwól im jednak modyfikować je według swojego uznania. Być może któraś z kategorii nie będzie odpowiadała ich bieżącej sytuacji, a z drugiej strony stwierdzą, że brakuje im jakiejś innej kluczowej dziedziny. Poproś jednak, by osoby uczestniczące nie wykreślały takich kategorii jak zdrowie czy odpoczynek, które są kluczowe dla naszego dobrostanu.

Przykładowe kategorie:

Kiedy osoby uczestniczące wpiszą już swoje kategorie, poproś, by oceniły satysfakcję w każdej z nich na skali od 1 do 10 i zamalowały odpowiednią liczbę pól. Jeden zaczyna się w środku koła, dziesięć jest na zewnątrz. Jeśli jakaś osoba jest usatysfakcjonowana np. na 6 w kategorii finanse, zamalowuje wszystkie pola od 1 do 6 w tej kategorii. Warto podkreślić, że chodzi nam o subiektywną satysfakcję, a nie obiektywne dane, np. mogę zarabiać niewiele względem średniej krajowej, ale uznać, że to dla mnie wystarczająco.

Podsumowując zapytaj czy trudno było osobom wypełnić Koła życia? Co je zaskoczyło? Co odkryły? Jak powinno wyglądać koło osoby, która dba o swój dobrostan? Koło powinno być równomiernie wypełnione, mniej ważne jest czy satysfakcja będzie na poziomie 6 czy 10, gdyż każdy z nas ocenia to inaczej, ważniejsze byśmy we wszystkich kategoriach mieli podobny wynik. Koło zębate, które w jednej kategorii ma 2, a w drugiej 10,  będzie jechało wolniej, potykając się na każdej przeszkodzie, niż koło, które we wszystkich kategoriach ma np. 5.

4. Mówienie: mój szczyt (25 min)

W następnej części będziemy pracować nad naszymi celami, naszymi szczytami. Znów będziemy omawiać różne tematy w parach i zmieniać się co kilka minut. Poproś uczestników i uczestniczki, by sami wybrali osobę, z którą chcą porozmawiać lub, jeśli czujesz, że to może być niekomfortowe, zaproponuj pary. Co 5 minut zmieniaj pary i temat rozmowy. W połowie czasu (a więc po 2,5 minuty) daj znać, że minęła połowa czasu, żeby osoby uczestniczące mogły zadbać o to, by każda osoba z pary miała czas na wypowiedź.

Tematy do omówienia (każdy temat w nowej parze):

Podkreśl, że niekoniecznie musi to być kategoria, w której dana osoba uzyskała najniższy wynik. Poproś uczestników i uczestniczki, by zastanowili/ły się, który obszar jest dla nich najważniejszy; poprawa w którym obszarze będzie miała największy wpływ na pozostałe obszary; nad którym obszarem są gotowi/e pracować. 

Pytanie o pierwszy krok możesz dodać przy końcu rozmowy, jako dodatkowy element refleksji, możesz też zachęcić osoby, by podzieliły się swoim pierwszym krokiem z resztą grupy. Zapytaj osoby uczestniczące o ogólne wrażenia z ćwiczenia, refleksje, myśli lub pytania, które się im nasunęły i chcieli/łyby podzielić się nimi z innymi.

5. Mówienie i pisanie: proces zmiany (30 min)

Zanim wyruszymy w podróż na szczyt, zanim wprowadzimy jakąkolwiek zmianę w naszym życiu, dobrze jest poznać i zrozumieć przebieg procesu zmiany. Zaproś uczestników i uczestniczki do ostatniego ćwiczeniach w parach, pozwalając im wybrać osobę, z którą nie mieli/ły jeszcze okazji porozmawiać. Poproś osoby uczestniczące, by w ciągu 5 minut opowiedziały w parach historię zmiany, którą wprowadzili w swoim życiu. Może być to duża zmiana (np. zmiana pracy) lub mała zmiana (np. zmiana fryzury). Po 5 minutach podziel uczestników i uczestniczki na małe grupy 4-6 osobowe. Poproś grupy, aby spróbowały uogólnić swoje doświadczenie zmiany i narysować diagram wizualnie przedstawiający proces zmiany: jakie etapy zmiany osoby uczestniczące potrafią zidentyfikować na podstawie swoich doświadczeń? Jakie emocje pojawiają się na każdym etapie? Po 10 minutach pracy w grupach poproś uczestników i uczestniczki o przedstawienie swoich plakatów. Podsumuj pokazując i omawiając schemat procesu zmiany (przykłady znajdziesz w Załączniku 5). Na koniec zaproś uczestników i uczestniczki do burzy mózgów na temat tego jak możemy wspierać siebie i innych w procesie zmiany. Zapisz wszystkie pomysły na tablicy lub flipcharcie.

6. Podsumowanie (15 min)

Podsumuj spotkanie krótką dyskusją – dlaczego lepsze poznanie siebie, poprzez wyznaczanie celów, zrozumienie procesu zmiany itp. jest ważne? Jak może przyczynić się do lepszego świata? Po dyskusji zaproś uczestników i uczestniczki do rundki, w której podzielą się opiniami na temat warsztatu. Do podsumowania możesz użyć rysunku góry – im bliżej szczytu osoby uczestniczące postawią punkt, tym wyższa ich satysfakcja z warsztatu. Na koniec zaproś osoby uczestniczące do wypełnienia ewaluacji.

Po warsztatach możesz podzielić się z uczestnikami i uczestniczkami materiałami dodatkowymi (Załącznik 5) oraz słownikiem (Załącznik 6).

Chcesz samodzielnie przygotować i przeprowadzić warsztaty sayBabel na ten lub inny temat? Potrzebujesz więcej informacji? Możesz je znaleźć w zakładce sayBabel lub kontaktując się z nami.

loga